|
دل شعرهای ژیلا راسخ
بیاد آرم زما نی را مُنّور
که ژیلا آوَرَد عصری مُحیر
تراود او به دل شعرش مُکرر
برویاند چه گلهای معطّر
دو بیتی همسان از ر.ا.د/آذرین تقدیم به خانم ژیلا راسخ آبانماه ۸۸ تهران |
تقدیم به ژیلا راسخ عزیز
چون خوشه پروین در آسمان شعر ایران
چون پروین آن بانوی شعر ایران زمین ،
|
ژیلا
منم آن آریائی ی ِ یگانه
زایرانم ، سرائی جاودانه
به شعر آورده ام معنای تازه
سرایم از تب و تاب زمانه
منم ژیلا ، چو پروینی ، ستا ره
همه عشقم وطن ، شعرم بهانه
سه بیتی از ر.ا.د/آذرین تقدیم به خانم ژیلا راسخ شهریور۸۸تهران |