| تبليغات | X |
|
عروض I درباره ما I مناسبتی ها I گونا گون Iاین وبلاگ I دوستان I نظرات برترI شعرسرائی آنلاینI ** |
|
حسادت بود ننگ بر هر کسی از او راحتی رخت بندد بسی
|
|
هر زمانی گر ببینم ، گشته پاهایم دراز .. چاره جویم در خریدِ نو گلیمی هم طراز .
|
|
ندارد کسی را وفــــا ایــن جهــان زمینش زنـــد در خفـــا وُ نهـــان |
.
|
ز گل پرسیده ام آغاز رویش بگفتا اولین عشقی که سرزد |
.
|
تمنائی نیاور هر کسی را .. گزیند گـُل به یاری هر خسی را ؟ |
.
|
عروض I درباره ما I مناسبتی ها I گونا گون Iاین وبلاگ I دوستان I نظرات برترI شعرسرائی آنلاینI ** |
|
ارزش دوستی من از یاران وفا دیدم به هر دم به دور یاوران ، باری بگردم چه باک است این دِلِ من ، کرده طردم نموده واله و آواره ، فردم ز یاران میرسد آلاله در دم به عطر و بو شود داروی دردم به گرمی آورد خو، جسم سردم به سبزی روکند ،هر برگ زردم چهار بیتی همسان از ر.ا.د / آذرین شماره شناسائی 0405/63201 مردادماه 88 تهران |
|
۱ - مگو برکسی سر خود هرچه ریز و کلان چوسری شود خارج از دو بگردد عیان
۲- چو داری تو رازی فلانی چنین است چنان نکوهیده باشد کنی راز او را بیان
۳- کن رها این من منم ، هوشیار باش خــود نگــراز بیخ و بن ، بیـدار باش
۴-عزم باشد رهسپاری از زمستان تا بهار مهرورزی پیشه کن تا دل بیابی در کنار
نباید ببینی فقط کاستی
۶- فکر بد، رفتاربد ، گفتار بد اندر کمین است |
.
.
|
خوی خود به خوی خود هماره پای بندم به آئین کسان کاری ندارم به نزد یار و یاور ارجمندم دوبیتی از ر.ا.د/آذرین ش ش 0206/63213 شهریورماه 88 تهران |
|
دست یاری بگفتم از چه رو خرسند و شادی شکفته است گل زگلهای تو باری بگفتا از کسی یاری نخواهم ولیکن دست گیرم بهر یاری دوبیتی ها از ر.ا.د/آذرین شهریورماه 88 تهران |
|
تو دیگر که هستی خطا کردی، به جبران رو نمودی خطا دیدی ، همه ازدل زدودی به نیکوئی به هرکس نا شناسی نــدانی راه ورسم نــا سپـا سی به حسن آورده ای خُلقت به هستی همه گویند به تودیگر که هستی |
|
اسف بر جهان جهان را آنچه دیدم براسف بود به قتل وغارت گنج وصدف بود غنی ازفرط قوتش در شعف بود به کـارقطع ریشه از شرف بود |
|
عنان دست میزبان زمین وآسمان کون و مکان است دگرآورده ی ِ ایزد ، زمان است زذرّه خلقتی تا کهکشان است مگو اندک ، بسی ازاین وآن است به آیاتش عیان ، خود درنهان است به تعظیم آ ، عنان بــا میزبان است
|
|
آسمان همه جا همان رنگ است ز حـــرف ایــن و آن آشفته گشتم بــه حال وروزگارم خسته گشتم دیـــارخــــود رهـــــا آواره گشتم همان دیدم به رنگ آسوده گشتم |
|
زِ دشت و ز کـــوه ُ زِ دربـند جاری به همراه دارد قُوُائی ی ُ ناری به قندیل یخ مانده ننگی یُ عاری نبینی تو برفی ، یمینی ، یساری زشبنم چو دُرّی چه زیباست آری با تشکر از تاویر |
|
به سوالی ز پیمبر شده راوی به خبر که به مادر تو غلامی به قوام و به قد ر گل عالم ، صنمش ، نیک بگم تاج سرش که خدا با فتبارک بنموده نظرش شده آیت به حیاء چون به حیاتش نگری به ابد نیز نیابی تو به شرمش محکی به رخش مُهرِمحبت زده یزدان زِازَل که کند مهربه فرزند چه به بوسه چه بغل نشود خسته عزیزم که بخواند بَرِ من قصه هائی ز هزاران که نبیند غم من به رُخم دست بکشد خنده نشیند به لبم عسل خاص وجودش به تراود دهنم
|
|
این جهان باشد بسی درفکر ابناء بشر تا بداند کی شده آغاز و کی گردد به سر راه جویان قاصر از اعلام ابعاد جهان می پذیرند که ابتداء وانتهاءهست درنهان
با حیات وبا نبات است درفلک گشته شهیر فکرخام است،گربه پنداری به گیتی،این جهان این زمین است کو به تنهائی بودحـُبی درآن رازاین است حُبِّ یزدان کرده آدم را کسی حب یزدان آورد محبوب دیگر هم بسی ای بشرکن برخفاء،این کبریاء و ُاین اداء بهتر آنست تا نشینی جای خود بی ادّعاء مثنوی از ر- الف / دیلمقانی (آذرین )شماره شناسائی 0905/6204 مرداد۸۷ تهران
|
|
پدر خوب من جـان خود را بـرپدرخواهم فَـدا آنکه کرده نام خود برمن عَطاء نزد یــاران ُ کسان ُ اقــــرِبــــاء سربلندی آورد بــرمن، بَهـــاء خِیمه را باشد ستونی بر سَماء استوارست خـانه بـردوش فَتـی بـا پدر رستی ، زبد بختی بَسـا درغروراست زندگی هم دروَلاء هــرچه او دارد به ما دارد رَوا گـربود زریــا که زیور یــا نـَوا
|
|
گل سرخ / گل رز (تلخیص) ۸ بیت از ۱۵ بیت
گل سرخ دارد نشان ازقـــدیــم زپارینــه سنگی نما و ندیـم زحـوّاحکایت شـده این چنین بزد بوسه بر گل که شد احمرین
گـل سرخ را گــرسلام آوَری بـه عطــــر دل انگیز پاسخ بـَــری
گل سرخ چیدن،بود یک هوس به شاخـــه، نوازش کند هــرنفس
نیابی یکی سنگدل،گل به دست نگر نزد دلهای پـــرمهـــرومست
بـــود پـــای ثابت بـه دلدادگی ز دلهـــا شنــو رمـــزِ پاینــــد گـی دهــد او همه عاشقان را پیـام بـه گل هـدیه هــا ،عشق یابد دوام به دلهای رنجیـــده از تیــرَگی دهـد او صفا ، عشق ُ دلـــدادگـــی مثنوی از ر.ا.د/آذرین شماره شناسائی 1511/6327 بهمن ماه 87 تهران |
|
مناظره بین ساده پندار و فرزانه ( تلخیص ) ساده پنـــــدار از ســــر کبر و عجل گفت مـــــــر فــرزانه ای را ای دغـــل جــــــای عیش من بود در بارگاه تـــــو نباشی بـــــــا خبر از جـــــایگاه آن محلــی کـه کلیدش نــــزد ماست آجرش از نقــره است و از طـلاست گفت او را نیـــک مردان جهــــــان هـم دعــــا گویـان برایش در نهــــان چـــون زنی داد سخن ای بی خبر خــوی تــو آرد بــه خــوی مـن ضــرر کن رها این من منم ، هوشیار باش خــود نگــراز بیخ و بن ، بیـدار باش آدمـــــی در جسم و تن باشد زگل روح ایـــــزد رغـبتـش آرد بـــــــه دل شعر : از ر.ا.د / آذرین شماره شناسائی 1004/6201 تیر ۸۷ - تهران |
|
افسردگی به دور
به فکرم می رسدامشب بسی درمانده هستم که حتی ازبرای شام شب بی میل و خسته ام نباید این چنین آسان گذشت از جان و از روح چرا که زندگی هست در دوام از آدم و نوح تنی را خسته و افسرده دیدن جان گداز است برای کسب شادی سوق دادن درمرام است به پندارم گذر کردم بسی در طول دوران بدیدم قلب من دارد صدا و رنگ درمان اگر یاری کنم بر کس، نیارم هیچ بر رخ شود حالم نکو ، گردم خجسته بخت و فرخ وگر کرد م گذر من بی تفاوت از بلایا شود حالم بد و گیرد گریبان بی محابا شعر : از ر.ا.د / آذرین (تلخیص) شماره شناسائی 10۰۵/620۲ تیر ۸۷ - تهران |
|
انتقاد وحسد هنر مند را نقد آرد سرور به نزد رقیبان بیابد غرور مراعات انصاف در انتقاد پسندیده باشد هماره به یاد بکن انتقاد از سر راستی نباید ببینی فقط کاستی اگر انتقادت بود بر دلیل سزاوار طاعت بود بی بدیل به نقاد منصف هزاران سلام نداده حسد را بها در کلام
حسادت بود ننگ بر هر کسی از او راحتی رخت بندد بسی ر- الف /دیلمقانی( آذرین ) شماره شناسائی ۰۸۰۶/۶۲۱۲ شهریور 87 تهران
|
|
بس طراوت،مردمان راآورد درروح وجان جامه ی ِ نوهدیه آرد بــرفقیران ، خــادمان کوی وبرزن گشته درغوغای این فیروزیان طبل و تاری هم به دست وآن ترانه برلبان رو بـــه تزئین منـــازل کرده خیل ِ مردمان سوی دیـدارِ بزرگــان کرده خیل سالکــان رسم بـــاشـــد رویش سبــزه به خانه ، آشیان هفت سینــی آورند از رُستنــی ها ی جَنان هدیه هـــا آرد زسکه ، پول وگل هـم داستان همـد گــررا دربغل ، آغوش گیـرد دوستان رسم بـــاشد خوانــدن الفاتحه بـــررفتــگان تــاشـود شاداب و خنـدان سالیانی روحشان مرد وزن ،خرد وکلان وهم جوان ونوجوان در خوشی همواره باشد، هم به دشت و بوستان کـُّل دلها میشود پاک و منزه از بدی میرود دنیا به شادی تا نبیند کس غمی ر- الف /دیلمقانی( آذرین ) شماره شناسائی ۱۶۱۲/۶۲۳۶ شهریور 87 تهران
|
|
فرمان امیرالمومنین علی ع به مالک اشتر ابن حارث نخعی
ابــــــن حارث پیشه کن تقوی ، اطاعت از شریعت فعــــل دستورات یزدان ، بــاشد اولی درطـــریقت ابن حارث بــــــر تــــــو باشد پاسداری از دیـــانت شد امانت نزد تــــو این خط و این امـــــر رسالت مالکا بـــــــاید کــــه باشی استوار و بــــر صلابت با رعیت بر محبت ، در قضــــاوت بر عــــــدالت ابــــــن حارث بـــــرحـذرازخشم مردم،خشم یزدان مصلحت با رای مردم بـــه بود تا قوم و خویشان مــــالـــکا نگذر ز درد مـــــردمـــــان انـــدر بلـایا توده عصیان گــــــر شود ، گیرد گریبان بی محابا مالکا انصاف اصل است بـــــــر همه فرمانروایان پیشه کــــن نظم و درایت ، مملکت آبــــاد گردان اثر ر.ا.د/آذرین شمار شناسائی ۲۰۰۷/۶۲۱۳مهر۸۷تهران |
|
انسان زیبا و فریبا
آدمــی را ایـــزد یکتـــا چه زیبا آفریده است منظری دارد نکو ، آری فریبا آفریده است من به رازی برده ام پی ، خلقتی باشد مُنّور نــور یـزدان در تــلالو ، کرده عالم را مُحّیر
آدمی اسطوره بــاشد ، متصل بـر روح یزدان در (تبارک) گفتن حق ،گوی سبقت برده آسان
ذات پیغمبر بود چون ما بشر، در وحیُ و قرآن عشق ایـــزد بـــر بشربا خلقت وی شد نمایان شعر از ر- ااف / دیلمقانی (آذرین ) از آلبوم اشعار خدائی |
|
بندگی فقط برای خدا
بندگی برکس مکن گرتکیه گه خواهی خداست زندگی لطفی زایزد،گر نکو بینی طلاست مـــرگ را همواره ایـــزد رهنمونی بـــر تو کرد تا ببینی دیگری از خــود بسازی رادمرد کـــن سپاس وهم ستایش هم نمـــاز وهم دُعــا بر خداوند نکوئی ها به لیل و هم ضحی
|
|
پرچم ایران زمین به ایران و آن پرچمش عشق ورزم بسی نمـــادی زآزادی ی ُ، عـــزم و شایستـــگی
بیاموز یاران ، توای سرزمین ای کهن همه عشق ورزند به میهن به پرچم چو من
سه رنگش بود بس چه زیبا به معنی وُ دید به سبز سلامت به صلح و به سرخ شهید ر.ا.د/آذرین
|
