گلهای آذرین

مادر

خواهم که ز پیشم نروی مادر جان

تو مرحمتی ، یاس گُلِ  هر بستان

خواهم ز تو آید به مشامم  عنبر

بر اوج شوم ، معطّر و رَه سامان

خواهم نگرم بررُخِ شادت مادر

پیشت به غلامی ، بنمایم خاقان

خواهم شنوم زتو ، هزار و یک شب

بهترزهمه مجلس و بزم شاهان

خواهم که بخوابم ، به صدایت مادر

لالائی تو خو کُنَدم چون مستان

خواهم که بمانی ، دهِیَم غم پایان

بی تو عبثم ، گرفته ام ، بس نالان

با تو چو گلم که باغبانی دارد

بی تو خسیم ، به ظلمت و بی باران

قسمتی ازغزل مادر از ر- الف / دیلمقانی - آذرین

- 9102 -538 – اردیبهشت 91 – البرز مرکزی

کلیک